/fot. Bartosz Białobrzeski/

Marcin Zbyszyński: Zakładam, że dowiedziałaś się o nas przy okazji spektaklu 20 lexusów na czwartek? To, że działamy od 2016 roku nie znaczy, że zawsze byliśmy tak samo aktywni. Dopiero od niedawna mamy możliwość grania około dziesięciu spektakli w miesiącu. Wcześniej zdarzało się, że było ich dużo mniej. Na początku w repertuarze mieliśmy tylko jeden tytuł, graliśmy w garażu, a naszymi widzami byli znajomi, którzy oczywiście nie płacili za bilety.

Dokładnie tak. Działamy bez dotacji i jakiegokolwiek zaplecza instytucjonalnego, utrzymujemy się ze sprzedanych biletów, a to powoduje, że nie stać nas, by reklamować teatr w tradycyjny sposób. Za to „poczta pantoflowa” daje nam możliwość, żeby w świadomości znajomych naszych znajomych Teatr Potem-o-tem zaistniał.

Mamy taki zwyczaj, że po każdym spektaklu pytamy widzów kto był dziś u nas po raz pierwszy i zawsze nas szokuje, że ta grupa to przynajmniej ¾ widowni. Myślę, że ta tendencja na długo się utrzyma, bo zależy nam na stworzeniu teatru, który sami chcielibyśmy oglądać. I który byłby dla ludzi jakąś wartością i przyjemnością jednocześnie. Tworzymy ambitne spektakle komediowe, odcinając się od nurtu komercyjnego, bo takiego teatru bardzo nam brakuje.

Historia tej grupy zaczęła się w Akademii Teatralnej, kiedy na drugim roku robiłem egzamin u Piotra Cieplaka. Naszym tematem był „śmiech”. I tu pojawił się problem, bo nie mogłem znaleźć dla siebie nic ciekawego. Nic mi się nie podobało. Nic mnie nie bawiło. Ostatecznie sięgnąłem po Aleksandra Fredrę i tak powstał spektakl Pierwsza lepsza, który, jak się okazało, stał się pierwszym spektaklem w repertuarze Teatru Potem-o-tem. Do pracy nad spektaklem zaprosiłem grupę młodych aktorów, którzy znali się wcześniej głównie z widzenia: Agatę Różycką, Martę Wągrocką, Filipa Kosiora i Piotra Piksę.

Próby trwały niespełna miesiąc, a my tak się ze sobą zgraliśmy, że szkoda było nam na tym poprzestać. Na początku graliśmy ten spektakl w starym garażu na Powiślu, gdzie zimą było naprawdę zimno. Ale to miejsce dało nam całkowitą niezależność, bo nie był to żaden Dom Kultury czy jakiekolwiek inne miejsce, które narzuciłoby nam swój sposób działania. I tak powstaliśmy, a każdy kolejny spektakl, który tworzyliśmy był dla nas wielkim krokiem. Po Fredrze w garażu był #Na_Dorosłego. Długo szukałem kogoś, kto napisałby dla nas tekst, bo bardzo zależało nam na czymś swoim i współczesnym. Ja jeszcze wtedy nawet nie przypuszczałem, że kiedykolwiek podejmę się pisania takich rzeczy. Ale po różnych perypetiach stwierdziłem, że chyba nie ma innego wyjścia.

/fot. fb.com/potemotem/

Ten spektakl to niezwykła, wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju sesja terapeutyczna pod okiem czujnej i niezastąpionej Coach Eli (Agata Różycka). I uwierzcie ile przymiotników by tutaj nie dopisać takie właśnie zjawisko zadziewać będzie się na teatralnych deskach. Bo Coach Ela (nie mylić z festiwalem muzycznym w Stanach Zjednoczonych) może okazać się tą osobą, która zmieni wasze życie na dobre. Tak jak jej oddanym wyznawcom: Marii (Eliza Rycembel), Mariuszowi (Filip Kosior) i Karolowi (Piotr Piksa). Bo to głównie oni podczas tej sesji nieustannie mierzyć się będą ze swoimi traumami, aby osiągnąć najwyższy poziom pojednania z sobą. Oczywiście nie obędzie się bez dramatów, trudnych sytuacji spowodowanych powrotem do przeszłości czy też nieoczekiwanym pojawieniem się nieznanego nikomu pracownika korporacji, Dariusza (Jan Marczewski) czy dziewczyny Mariusza, Alex (Maria Sobocińska). Ale to co wydarzy się podczas tej sesji niech zostanie ścisłą tajemnicą dla tych najbardziej odważnych, którzy zdecydują się sztukę w reżyserii Marcina Zbyszyńskiego 20 lexusów na czwartek obejrzeć na żywo.

Jeśli już ktoś zdecyduje się spotkać na żywo z Coach Elą, pamiętajcie że zanim na dobre przekroczycie progi widowni to już na wstępie przywitacie się z bohaterami dzieła, a potem zostaniecie przeniesieni do zupełnie innego (i odległego od codzienności) świata. Bo oto tak naprawdę w tym wszystkim chodzić będzie. O skupienie się i oderwanie od tego co mamy na co dzień. Jedno dyskusji nie podlega, każdy kto zdecyduje się obejrzeć spektakl zmierzy się z licznymi skeczami, dobrym humorem i jedyną w swoim rodzaju aktorską grą. Niejeden pewnie pomyśli, że każda gra aktorska może być jedyna w swoim rodzaju, a i owszem, tylko w tym wypadku stykamy się zjawiskiem, które nie jest ani wymuszone ani sztucznie wykreowane. W tym spektaklu grają ludzie, którzy chcą być w tym miejscu, którzy tworzą ten spektakl i teatr Potem-o-tem, bo chcą to robić, którzy mają ogromną pasję i zaangażowanie, a w takim wydaniu aż prosi się żeby kliknąć „Lubię to!”. Na scenie czuć, że to zgrany zespół, który gra na wspólne konto czy też do jednej bramki.

20 lexusów na czwartek to dobry spektakl i po części dobry musical. Silnie osadzony w realiach współczesnych i ocierający się o problemy świata dzisiejszego, tego dobrze nam znanego, tego z którym stykamy się na co dzień. I jestem wręcz pewna, że wiele w słowach bohaterów znajdziemy swoich doświadczeń czy też swojego życia. Z wieloma takimi sytuacjami się zmierzymy, a wielu po prostu pozwolimy (w końcu odejść). Należą się brawa dla reżysera i autora tekstu sztuki, który stworzył na teatralnych deskach idealny obraz współczesności. Pokazując jednocześnie, że da się w tych czasach odnaleźć przyjaźnie oraz miłości, a nawet mimo natłoku spraw żyć w zgodzie ze sobą i swoimi przekonaniami. 

20 lexusów na czwartek

Teatr Potem-o-tem

reżyseria, scenariusz: Marcin Zbyszyński

scenografia: Joanna Załęska

choreografia: Natalia Kielan

muzyka: Skodo

kostiumy: Irma Tylor

video: Darek Redos

grafika: Stefania Michera

asystentka reżysera: Aleksandra Uma

asystentka kostiumografki: Barbara Wrona

obsada: Agata Rożycka, Eliza Rycembel, Maria Sobocińska, Filip Kosior, Jan Marczewski, Piotr Piksa, Małgorzata Zajączkowska (gośc.), Mariusz Jakus (gośc.), Jerzy Radziwiłowicz (gośc.)